Dela S50 Ethernet switch versus Melco S100

Dela S50 Ethernet switch versus Melco S100
Van Melco naar Dela

Het verhaal van Dela begint in 1975 als Makoto Maki in Japan begint met het ontwerpen, fabriceren en verkopen van high end audio apparatuur.

In die tijd nog allemaal analoog want netwerken waren nog ver van de stad Nagoya verwijderd. De winkel annex centraal punt voor Japanse audiofielen sloot op enig moment en Maki bedacht dat de naam Melco, gerelateerd aan The Mel Shop prima te handhaven was. Vanuit Melco werd Buffalo opgericht dat zich tot op de dag van vandaag richt op professionele IT oplossingen in de vorm van storage en switching. Opslag van data en het sturen van data naar het juiste apparaat. Met de kennis opgedaan binnen Buffalo én de audio achtergrond van het bedrijf, was het niet verwonderlijk dat Melco uitkwam met een luxe 43 centimeter brede NAS in de vorm van Melco Digital Music Library. Harde schijven met een voor audio dedicated computer systeem om muziek of te streamen over ethernet of via USB naar een DAC te leiden. Eigen software werd geschreven bij Buffalo waar de mankracht ruim aanwezig is. Melco bleef het moederbedrijf maar zag om een voor mij onbekende reden de noodzaak zich voortaan Buffalo te noemen. Ja, dan zit je met de handen in het haar, want hoe noem je de audiotak? Het werd de voor Nederland wat ongelukkig gekozen naam Dela. Nog altijd onderdeel van Buffalo en steunend op diens voorsprong in technologie.

Chaos protocol

Na deze uitleg snapt u wel dat een Melco ethernet switch vandaag de dag de merknaam Dela draagt. DELA in hoofdletters, maar ik vind een naam geschreven in alleen maar hoofdletters altijd erg lelijk in een tekst. Een switch is niets anders dan een knooppunt dat data pakketjes ontvangt en uitdeelt. Was ethernet in het begin van zijn bestaan een chaotisch protocol dat data pakketten gewoon op de bekabeling smeet en hoopte dat de ontvanger het zou krijgen, die tijd is voorbij. Tegenwoordig weet een router en weet een switch precies op welk poortje de zender zit en waar de ontvanger te vinden is. Ook als daartussen een veelvoud aan switches onderdeel van een netwerk is. Ook een Dela switch leert dat heel snel. Hoe anders dan Wi-Fi waar iedere ontvanger ‘luistert’ of er iets voor hem door de lucht vliegt. Het vaste ethernet met coax, glasvezel of CAT kabel is daarmee sneller, veiliger en betrouwbaarder dan Wi-Fi. Binnen een switch kun je nog veel meer regelen, maar voor ons muziekluisteraars is dat nauwelijks van belang. Bovendien vereist het kennis van protocollen en transitie. Om die reden zijn de switches in particuliere netwerken vrij standaard en regelt de software het data verkeer zonder daar een gebruiker mee lastig te vallen. Een netwerk thuis is net zo gemakkelijk te bouwen als Lego. Nou ja, het kan ook anders, liefhebbers maken het soms erg ingewikkeld.

Dela S50 switch

De Dela S50 switch is momenteel de instap voor het merk als het gaat om ethernet. Voortgekomen uit de generatie Melco S100-B en S100/2 switches. Wanneer de eerste Melco S100 op de markt kwam weet ik niet, zelf kocht ik mijn eerste in 2020. De tweede in 2021 en tot op de dag van vandaag switchen die twee dag in dag uit mijn data pakketten met muziek en andere gegevens. Onderscheid tussen Melco en nu Dela is vrij eenvoudig te herkennen. Dela heeft een voeding ingebouwd en werkt niet langer met een losse voeding die meer thuishoort bij laptops. De Dela voeding is uiteraard speciaal gericht op audio prestaties omdat het een powerhouse hoeft te zijn. Daarnaast biedt een Dela S50 de mogelijkheid om per poort snelheid in te stellen of de poort uit te schakelen. Het aantal poorten is opgedeeld in een drietal poorten waar een SFP in past, voor gebruik van glasvezel met een maximale data snelheid van 10Gbps. Daarnaast zijn er zes poorten voor CAT kabel, de bekende RJ/45 poort, instelbaar op snelheden van 1Gbps, 100Mbps of 10Mbps (bits per seconde). Of het poortje kan uit. Uit? Hallo ik betaal er toch voor? Ja, maar een poort die actief is en niet wordt aangesloten, die kan en zal de andere poorten in lichte mate storen. Dus als we die ongebruikte poorten uit kunnen schakelen, dan is dat een lichte winst in weergave kwaliteit aan het eind van de keten. Tot slot zit op de achterzijde een USB aansluiting die mag werken als 5 Volt voeding voor bijvoorbeeld een RJ/45 koper naar glasvezel converter.

De voorzijde van een Dela is heel wat leuker om te zien dan een saaie Melco met slechts één LED. Elk poortje heeft bij Dela een eigen LED en daaraan zie je welke snelheid is ingesteld voor een poort. Of dat hij uitstaat. Teveel lichtpuntjes? Ze kunnen ook uit. In de praktijk zijn de indicaties heel handig, bij een Melco S100 was het kiezen welke poort 100Mbps aansloot en welke 1GBps, vier voor de één, vier voor de andere snelheid, een vergissing was gemakkelijk te maken. Dan moesten er weer kabels gewisseld worden, nu stel je gewoon de poort opnieuw in. Vuistregel is: router, muziekopslag, PC, TV etc. aansluiten op 1 Gbps en muziekspelers op 100Mbps. Omdat bij 100Mbps minder foutcorrectie nodig is, minder ruis optreedt en de processoren voor netwerkafhandeling minder zwaar worden belast. Als het gaat om ruis en error correctie, dan is ethernet nog net zo’n chaos als vroeger. Voor data geen probleem, wij willen graag ongestoord naar muziek luisteren. Een Dela S50 is duurder dan een Melco S100, dat valt niet te ontkennen. Maar… Wie zijn Melco wist te upgraden met een betere voeding als een Plixir of een Keces, die kon zijn geldbuidel ook flink opentrekken. Zelfs voor het voedingssnoertje tussen voeding en switch. Twee kastjes naast elkaar is verleden tijd, nu is er één Dela.

P.s. omdat de Melco S100 noch de Melco S100/2 nog te bestellen is, ga ik niet verder in op hun specifieke kenmerken. De gebruiker ervan weet inmiddels wel welke een voordelen zo’n switch biedt boven een standaard switch of zelfs boven een ander meer voor audio geschikt model.

Plan van aanpak

Het plan vandaag is als volgt:

• Eerst ga ik luisteren naar een Melco S100 met een standaard voeding.
• Dan vervang ik de voeding door een Plixir model en luister opnieuw.
• Stap drie is het vervangen van een Melco S100 met Plixir door een Dela S50.
• Om tot slot beide switches achter elkaar te zetten. Onze Melco S100 koppelen we aan de router, de Dela S50 enerzijds aan de Melco en anderzijds aan onze netwerkspeler.

Om de verschillen duidelijk te maken is er apparatuur nodig. Dat zijn geworden een Naim NSC 222 netwerkspeler, een Naim NAP 250 eindversterker, een Naim NPX 300 voeding als extra aan de NSC 222 en als luidsprekers een paar Audiovector R 3 Arreté. Kabels zijn van Chord Company, waarbij is gekozen voor een Chord Company Signature CAT kabels tussen switch en Naim.

Drie stukken muziek draai ik tot vervelens toe, rekening houdend met de beste volumestand voor elke track. Dat volume niveau houd ik nauwlettend in de gaten, immers plus of min 1 decibel is al hoorbaar en dus verstorend in deze sessies. Ik koos voor:

• Janine Jansen – De vier jaargetijden – Zomer: Presto (deel 3)
• Patricia Barber – Café Blue – A taste of honey
• Stef Bos – Donker en licht – De eenzaamheid

Melco S100 met standaard voeding

Janine speelt er lustig op los, zet het orkest dat met haar speelt groot en breed neer in de ruimte. Muziek laat zich soepeltjes losmaken van de weergevers. Heel, heel af en toe zit er wat scherpte op de viool, maar de totaalindruk is met deze opstelling al zeer goed. Snelheid en detail vechten met elkaar om de eerste plaats op de ranglijst. Zowel van Janine als het orkest ervaar je gedrevenheid, plezier en overtuiging in het spel.

Patricia begint rustig met gitaar waaraan zang wordt toegevoegd. Mooi klein in intiem gehouden. Helaas een te laag geplaatste stem. Rond 1 minuut 50 seconden worden extra instrumenten ingezet die heel breed voor mij komen te staan. Vooral percussie is aanwezig, maar ook een bas die in lichte mate eentonig is. Gitaar neemt telkens de overhand. Fraai hoe de muziek zich presenteert op de weergevers. Uiteindelijk is de stem van Patricia omhoog geklommen naar een normale positie.

Stef komt met een accordeon voordat hij zijn stem verheft. Mooie intonatie en een eerlijke stem worden herschapen waarin niets onnatuurlijks te vinden is. Half zingend, half vertellend is elk woord indringend verstaanbaar. Ook hier komen langzaam aan meer instrumenten tevoorschijn die de achtergrond opvullen. Stem staat keurig op hoogte. Heel mooi hoe dit al speelt. Een set om jaloers op te worden. Het grote voordeel in de winkel van Lexicom Multimedia is de vrije opstelling van de luidsprekers, geen invloed van zijwanden, de achtermuur staat meer dan een meter weg. Dat komt de vrijheid van de muziek zeer ten goede.

Melco S100 met Plixir voeding

Janine krijgt meer drive, een duidelijke energie toename, maar de keerzijde is dat het stereobeeld niet meer zo breed is. De venijnige uithalen op haar viool zijn met Plixir geaccentueerd. Het spel is intenser, drukker, wat best wel past bij dit wilde deel van de Vier Jaargetijden. Muziek lijkt wat luider te spelen, wat niet het geval kan zijn. De compactheid en de energie wekken die illusie op.

Patricia zingt nu wat vriendelijker, heeft een aangenamere stem. Gitaar is wat minder nadrukkelijk omdat er een zekere zachtheid over de muziek is gedaald. Percussie past beter in het klankbeeld, is duidelijk afgebakend zonder teveel de aandacht op te eisen. Er is meer rust in een completer en aansluitend stereobeeld. De energie is ook nu toegenomen, zich uitend in dynamiek. Misschien een iets kleiner stereobeeld in de breedte, dat wordt door de totale weergave verbetering per direct goedgemaakt.

Stef met accordeon en een gitaar die daarnet helemaal niet opviel. Gitaar die nu een eigen plaats heeft. Stef wordt nog meer vrijgemaakt van de achtergrond. Komt een stapje dichterbij en wint aan overtuiging. De stilte op de achtergrond doet zoveel goed en maakt de klanken die er toe doen duidelijker en meer geaccentueerd. Weer dat gevoel dat het volume omhoog is, een volgende controle toont aan dat ik daar niet aan heb gezeten. De set groeit duidelijk met een betere voeding aan een Melco S100. Dat wist ik al wel, maar in A naar B vergelijk valt het nog eens extra op.

Dela S50 standalone

Met Janine keert breedte in het stereobeeld terug, muziek komt wat meer naar voren. Viool is zuiverder, de uithalen worden scherp afgetekend zonder extra aan te zetten. Als soliste is ze los van het orkest dat zich breed uitspreid in diepte, hoogte en breedte. Dit is hoorbaar de beste van de opties tot nu toe. Onze Naim NSC 222 heb ik aangesloten op een 100 Mbit poort, ingang vanaf de router is Gigabit. Vaak de beste keuze want aan de aanvoer kant wil je snelheid, naar de speler is 100 Mbit meer dan genoeg.

Met Patricia ontstaat geen gevoel van een verhoogd volumeniveau. Heel veel rust en harmonie mag ik ontdekken. Een gedragen stem met overtuiging, meer overtuiging dan in eerdere opstellingen te vinden was. Lieflijk en intiem. Het gevolg is een tedere weergave vol gevoel. Percussie neemt niet langer het voortouw, het is nu óf Patricia óf een gitaar. Bas krijgt meer klank, is niet langer eentonig. Dynamiek is ruim, al valt het niet zo op, het is zeker een toename. Wat ongetwijfeld relateert aan stilte op de achtergrond. Individualiteit van instrumenten wordt uitvergroot zonder de anderen uit het oog te verliezen. Dit is erg fijn luisteren.

Bij Stef staat de accordeon ineens wat kleiner te spelen. Ook zijn stem krimpt en dat is zeer positief. Stef blaast niet op tot een te groot hoofd en een te grote mond. Wat al snel het geval kan zijn in mindere opstellingen of als het volume te ver wordt opgeschroefd. Ik ben heel benieuwd of dit nog beter kan worden of dat de grens is bereikt. Wat een zangkunst en wat een overtuiging zit in deze opstelling met een Dela S50 switch. Alles klopt: hoogte, breedte, intensiteit, klankkleur, intonatie en verstaanbaarheid. Plus een enorme rust die over de muziek is neergedaald.

Melco S100 met Plixir voeding én Dela S50

Het idee is dat twee switches achter elkaar, beiden van zeer goede huize komend, elkaar versterken in het onderdrukken van ruis en common mode noise. Zou dat opgaan met Melco en Dela? Janine brengt in deze opstelling het breedste stereobeeld tot nu toe. Als soliste is ze absoluut vrijstaand. De totaal indruk is die van snel en dynamisch spel, detailrijk met een goed inzicht in wat het orkest aan het doen is. Muziek zweeft, is helemaal los, kent energie en een goed fundament.

Patricia heeft al het goede overgehouden dat een Dela S50 brengt, zoals zachtheid in zang, het intieme en overtuigende. De twee switches doen samen een extra duit in het zakje door de instrumenten niet te laten overheersen, juist toe te voegen aan de zang. Gitaar valt extra op, komt prachtig los van de achtergrond, bas gromt en speelt een krachtiger rol dan daarnet. Percussie zit uiterst links en rechts. Zelfs nu geen enkel ander apparaat via ethernet is aangesloten, weet de cascade van twee switches nog een klein schepje extra te brengen. Laat staan als op de eerste switch, in ons geval een Melco S100 met Plixir voeding, ook TV en andere apparaten komen te zitten.

Tot slot Stef, accordeon, gitaar, beiden zwevend de ruimte in. Stef laat nog net iets meer horen van geluiden die een mond meeneemt tijdens het zingen. Als je goed luistert zelfs duidelijk meer. De stilte waaruit de stem tot je spreekt is indrukwekkend, wat is het toch belangrijk hoe stil voedingen, switches en routers zijn, om datgene dat illusie is tot werkelijkheid te maken. Bij 3 minuut 39 tot 41 seconden hoor ik ineens iets dat niet eerder waar te nemen was, een heel klein foutje in de opname? Een raar schurend geluidje. Totaal onbelangrijk, maar nu is het er wel. Terwijl ik Stef al de hele ochtend beluister.

Begrip en optie

Ik begrijp dat de uitgave voor een Dela S50 niet gering is, afgezet tegen een compleet systeem zoals dat hier voor mij staat met Naim en Audiovector, is het wel een uitgave die zich uitbetaalt in meer luisterplezier. Deed een Melco S100 al een greep in de portemonnee, ik heb nimmer spijt gehad van de uitgave. Ook niet toen aan mijn beide switches een Keces voeding bleek te passen. Enerzijds ben ik blij dat een Dela S50 gewoon beter presteert, want dat kan ik audio zomaar niet het geval zijn, anderzijds lonk ik nu naar het merk met de nieuwe naam. Het is een fraai exemplaar met ruime instelmogelijkheden die gemakkelijk duidelijk te maken zijn aan een gebruiker. Waarna het luisteren wordt om misschien nog net een puntje extra te scoren. Mijn tijd was daarvoor iets te beperkt en bovendien raak je met teveel opties de draad kwijt. Ik laat dat graag over aan een toekomstige eigenaar.

Tja, wat doe je als je een Melco switch bezit en wilt upgraden naar een Dela S50, ruil je dan de Melco in of maak je een keten met de S50 als nieuw onderdeel. Mijn voorkeur gaat uit naar optie twee, een Melco S100 koppelen aan uw router en daarachter een Dela S50 direct aan uw streamer of netwerkspeler. Dat kost natuurlijk een extra kabel, maar daar weet ik wel iets op. Neem voor zowel de Melco als de Dela een SFP module, een stukje glasvezel en je bespaart flink op de kosten voor een hoogwaardige CAT kabel. Met als voordeel een galvanische isolatie tussen beide switches. Win-win-win. De keuze is aan u, heeft uw audiosysteem de potentie om met een betere switch de weergave naar een hoger plan te tillen, dan is het zeker aan te raden om een Dela S50 eens te proberen.

Prijs: (2026)

Dela S50 in zwart of zilver            € 3.599,-